انواع طرح توجیهی

طرح هاي توجيهي به دو نوع توسعه اي و ايجادي تقسيم مي شوند. در اين نوشتار سعي داريم تا به طور گسترده به هر يک از اين دو طرح بپردازيم.

طرح توجيهي توسعه اي
طرح توجيهي توسعه اي، با هدف کشف نقاط قوت و ضعف يک کسب و کار موجود و يا سرمايه گذاري شده، صورت مي گيرد. در اين نوع طرح، فرصت ها و تهديدهاي موجود در محيط، منابع مورد نياز براي افزايش خطوط توليد و گسترش ميزان توليد محصولات و فرآورده ها بررسي و در نهايت چشم اندازي از موفقيت در حال حاضر و آنچه در آينده بايد رخ دهد، ارائه مي شود.
• فاکتورهاي مهم در طرح توجيهي توسعه اي
براي طرح توجيهي توسعه اي داشتن يک تاريخچه از کسب و کار و فعاليت هايي که براي پروژه صورت گرفته، شرح محصولات و خدمات، داشتن محاسباتي که در حسابداري در طي يک دوره زماني مشخص، اطلاعات مربوط به عمليات و مديريت، تحقيقاتي در رابطه با بازار مصرف، واکنش و فيدبک مشتريان نسبت به محصولات و خدمات، داشتن اطلاعات مالي و الزامات قانوني از مواردي است که وجود آنها براي بررسي و آناليز آنچه در محيط پروژه انجام مي شود، ضرورت دارد. استفاده از مقايسه دوره اي براي طرح توجيحي توسعه اي، مي تواند يک روش مناسب جهت نشان دادن پيشرفت ها و پسرفت هاي پروژه در زمانهاي مختلف باشد.
در کنار اين پارامتر، مي توان از مدل مديريت استراتژيک (SWOT) استفاده کرد. در اين مدل نقاط ضعف و قوت بطور مجزا در يک نمودار مشخص مي شوند که در آن تمامي محدوديت‎ها‎ و امتيازات پروژه ثبت و سپس براي توسعه فعاليت سازمان در آينده، تصميم گيري مي‎شود.
براساس مدل مديريت استراتژيک در تهيه طرح توجيهي توسعه، بايد به تمام محدوديت‎ها‎ و امکانات در دسترس توجه کرد. بدون در نظر گرفتن مشکلات احتمالي و ناتواني در پيش بيني معضلاتي که در آينده رخ مي‎دهد، نمي‎توان براي توسعه پروژه گام برداشت و ممکن است پروژه در ميانه راه با شکست مواجه شود. در مدل مديريت استراتژيک، فرصتها و عوامل همواره کننده توسعه و گسترش فعاليت هاي سازمان، به تفکيک مشخص مي شوند که با مقايسه ميان اين دو، مي‎توان به يک بررسي و پيش بيني دقيق از توسعه دست پيدا نمود.
منبع: etarh