هلو؛ محرک کلیه

هلو درختی است که در اکثر نواحی ایران پرورش داده می‌شود. قسمت‌هایی از این میوه که مورد استفاده قرار می‌گیرد عبارتند از: برگ، گل، میوه و مغز.
● ترکیبات شیمیایی: تمام قسمت‌های درخت هلو کم و بیش دارای آمیگدالین تا ۳ درصد است، این گلوکزید در مغز هسته بادام تلخ و در دانه یا جوانه و یا اعضای گیاهان مختلف گل سرخ وجود دارد. برگ هلو علاوه بر آمیگدالین دیاستازهایی به نام امولسین کونگلوتین و ۲۵ تا ۳۵ درصد روغنی شبیه به روغن بادام تلخ دارد. پوست درخت هلو دارای تانن است. به طور متوسط دارای ۸۳ درصد آب، ۹ تا ۱۰ درصد مواد قندی مختلف، ۷۰ درصدوینیلک و ۹۳ درصد مواد ازته. ● ویتامین‌های موجود در هلو: A، ۱B، ۲B و Cـ می‌باشد و همچنین دارای مواد معدنی، کلسیم، فسفر، منگنز، پتاسیم و آهن می‌باشد.
● توجه: برگ، گل و مغز هلو به علت داشتن مقادیری آمیگدالین اثر سمی دارد و مصرف زیاد یا مداوم آن موجب مسمومیت می‌شود. مغز و هسته هلو را نباید خورد بخصوص مواظب بچه‌ها باشید که از آن نخورند زیرا ایجاد مسمومیت می‌کند و این حالت خیلی دیر ظاهر می‌شود.
● خواص درمانی هلو: گل و برگ هلو اثر ملایم، مدر، آرام کننده و کم‌ و بیش تب‌بر دارد این میوه نه تنها مغذی و خوش‌طعم است بلکه اثر ملین نیز دارد، در مصرف آن نباید زیاده‌روی شود چون عوارض هضمی مانند نفخ ایجاد می‌نماید. از گلبرگ هلو به صورت شربت در طبابت استفاده به عمل‌ می‌آید.
جوشانده برگ هلو باعث گردیده که در بیماری‌های مجاری ادرار، قولنج کلیوی، سنگ کلیه، ورم مثانه اسپاسم مزمن مثانه به کار رود. در ضمن هلو خلط‌آور است.
بررسی‌های مختلف نشان داده است که مصرف مخلوط آب مقطر بادام تلخ و دم کرده برگ درخت هلو در موارد فوق اثر درمانی مفید ظاهری می‌سازد، به شرط آنکه به مقادیر درمانی و کم به کار رود. این میوه به علت داشتن آهن برای کبد بسیار مفید می‌باشد. هلو باعث فعالیت کلیه‌ها و دفع سموم و مواد مضر، چون اوره واسید اوریک از بدن می‌شود و به بیمارانی که نقرس و رماتیسم مزمن دارند توصیه می‌شود.کسانی که با خوردن هلو دچار نفخ می‌شوند بهتر است از کمپوت آن استفاده کنند. هلو هم به اجابت معده کمک می‌کند وهم برای کسانی که در ادرارشان خون دیده می‌شود تجویز می‌شود.
این میوه برای زنان باردار بسیار نافع و باعث می‌شود وضع حمل آنها آسان شود، همچنین درجه قلیایی خون را حفظ می‌کند. پوست هلو دارای کاروتن یعنی مولد ویتامین A می‌باشد. در ضمن ماسکی که از هلو تهیه می‌شود باعث گلگون شدن پوست می‌شود.
● طریقه مصرف: ابتدا دم‌کرده ۱۵ تا ۳۰ گرم گل‌های خشک شده هلو را در یک لیتر شیر یا در جوشانده به عنوان ملین برای اشخاص بالغ و ۲ تا ۴ گرم برای لینت مزاج بچه‌ها به کار می‌رود. برای درمان سرفه یا سیاه‌سرفه شربتی از آن تهیه می‌شود که بسیار نافع می‌باشد. طریقه درست کردن آن؛ ابتدا ۵۰ گرم از گل‌های خشک کرده هلو را در میان نیم‌لیتر آب جوش ریخته و به مدت ۱۵ دقیقه کنار بگذارید، بعد آن را صاف کنید و به اندازه هم وزنش شکر و در صورت تمایل عسل به آن بیفزایید و در داخل دیگچه بزرگ روی آتش بگذارید که آن قدر بماند تا تبدیل به شربتی غلیظ شود و روزانه ۳ قاشق مرباخوری در صبح و ظهر و شب از آن میل کنید. برای رفع یبوست، صبح ناشتا یک فنجان آب هلوی تازه یا تعدادی هلوی خیس کرده با آب و محتوایش بخورید، در ضمن مخلوط قطعات برگ هلو و جعفری را در روغن زیتون وارد کرده و به صورت ضماد در آورید. این کار باعث می‌شود که اگر سوختگی در اعضای بدن باشد یا به هر دلیلی دچار ضرب دید‌گی شده باشید به طور کلی از بین برود. روغنی که از مغز هلو استخراج می‌شود هم اثر مسکن دارد و هم از آن برای رفع بواسیر و سودا استفاده به عمل می‌آید، همچنین برای کسانی که از وزوز گوش رنج می‌برند بسیار موثر است و باید مغز روغن هلو را در گوش بچکانند.بیاییم با مصرف میوه و سبزیجات تازه تندرستی را به بدن خود هدیه بدهیم.