بررسی جایگاه زن در تاریخ

بحث در مورد جایگاه و شخصیت زن و تفاوت یا برابری او با مرد به قدمت تاریخ انسان است . جایگاه زن به جز برهه های کوتاه ، در همه تاریخ مثبت نبوده و نگاه ابزاری و موجود فرعی و جنس دوم بودن تقریبا در همه تاریخ حاکم بوده تا جایی که فیلسوفان بزرگ همچون ملاهادی سبزواری و ملاصدرا نیز کلمات بسیار غیر محترمانه ای در مورد او به کار برده اند. این نگاه ، آثار اجتماعی بسیاری در عقب ماندن آنان به بار آورده است . پیامبران خصوصا پیامبر اسلام در تغییر این نگاه کوشیدند اما این تغییر دوام چندانی نداشته است در بین عرفای اسلامی نیز همین نگاه حاکم بوده اما ابن عربی عارف مشهور ، آراء زیبا ، عمیق و مفصلی درتبیین جایگاه زنان در هستی در مجموعه آثار خود دارد. همچنین با سیره عملی خود نسبت به زنان این جایگاه را بیشتر تثبیت می کند او از میان 15 خرقه عرفانی که بخشیده 14 خرقه را بر تن زنان کرده است . دو سال در خدمت فاطمه قرطبه ، مادر معنوی و روحانی خود که در سن 95 سالگی به سر می برد ، بوده است و او را از اکابر محققان و صاحبان کرامت می داند و در ملاقات خود با نظام دختر مکین الدین اصفهانی چنان شیفته او می شود که کتاب ترجمان الاشواق را از او الهام می گیرد. دخترش زینب وهمسرش بسیار مورد نکریم او بوده است .
در آیین هندوئیزم نیز مکتب تنتره ، توجه به زنان و جنبه های زنانه وجود مورد توجه است و زنان را از وجوه مختلفی برتر از مردان معرفی میکند و آنان هستند که  همینگونه که در تولد جسم انسان نقش دارند در تولد دوباره انسان در سلوک نقش آفرینی می کنند . این توجه تا حد پرستش روح علوی مونث و الاهه مادر که عالی ترین مقام فرزانگی را دارد ، پیش می رود و این سبب می شود که روش تجرد برای سلوک ترک ،  ازدواج و روابط جنسی مرتبه ای خاص یابند.